Nooit meer hoog ademen met de mindfulness ademhalingsoefening

Nooit meer hoog ademen met de mindfulness ademhalingsoefening

De mindfulness ademhalingsoefening stond vandaag op het programma. Ik moest een constructie van kussens maken tegen de muur aan. Vervolgens moest ik met mijn billen op mijn voeten zitten en achterover op de kussens gaan liggen. Dit voel je heel erg in je bovenbenen! De bedoeling van de mindfulness ademhalingsoefening is dat ik door mijn buik moest gaan ademen. Dit probeer ik wel vaker als ik bijvoorbeeld gestrest ben, omdat ik eerder had gehoord dat de buik-ademhalingsoefening dan kan helpen. Ik dacht dus dat dit wel goed zou gaan, maar het bleek moeilijker dan ik had gedacht. Ik merkte dat ik automatisch erg snel weer naar een hogere ademhaling in mijn borst ging, maar hoe langer we de mindfulness ademhalingsoefening deden, hoe beter het ging – ik voelde hoe mijn ademhaling dieper werd.

Janco noemde dat het kan voelen alsof er een soort band om je onderbuik zit, die je als het ware naar achter toe voelt gaan. De ademhalingsoefening lukte voor mijn gevoel het beste als ik mijn hand op mijn buik legde – je dan nog beter doorhebt wat er gebeurt omdat je je buik dan op en neer voelt gaan. Vervolgens gingen we dezelfde ademhalingsoefening ook nog zittend en liggend doen. In mijn eigen ervaring ging dit zittend het beste, omdat ik me dan beter kan focussen op wat ik moet doen. Ik heb het gevoel dat ik dan wat alerter ben en letterlijk wat beter bij de les kan blijven. Janco zei dat hij kon zien dat mijn ademhaling liggend ook steeds beter ging. Ik merkte dat mijn gedachten wel eerder weer opkwamen als ik de ademhalingsoefening liggend moest uitvoeren. Misschien is dit omdat ik veel meer ontspannen ben als ik lig, en daardoor iets minder bezig ben met de opdracht die ik moet uitvoeren en meer met mijn eigen gedachten bezig ga. Al met al was de ademhalingsoefening fijn om te doen, vooral omdat ik merkte dat hoe langer we het deden, hoe dieper mijn ademhaling werd.

Na deze mindfulness ademhalingsoefening kon ik dan eindelijk mijn kopje thee opdrinken, en sneed Janco het onderwerp ‘huiswerk’ aan. Hoewel ik heb geprobeerd mijn momentjes van mindfulness te pakken tijdens de ‘aardappelmomenten’ waar ik in de vorige blogpost over schreef, moest ik toegeven dat dat niet goed was gelukt. Ik wil altijd het liefst mijn tijd zo effectief mogelijk gebruiken, dus ik vind het heel nutteloos om tijdens het wachten totdat het eten kookt, maar een beetje voor me uit te gaan zitten staren en met mindfulness bezig te zijn. Natuurlijk heb ik het wel geprobeerd, omdat ik deze mindfulness cursus met een reden ben begonnen, maar ik kon de rust nog niet vinden. Vervolgens ben ik dus maar weer gaan afwassen tijdens het koken, voornamelijk omdat het me tijd bespaart, en dit maakt mijn hoofd wat rustiger in drukke perioden. De momenten van mindfulness pak ik wel als ik bijvoorbeeld alleen op mijn kamer ben, of buiten een stuk ga lopen. Vooral dit laatste helpt me altijd erg goed, omdat ik dan, hoe naar of gestrest ik me ook voel, even helemaal tot rust kan komen.

Zoals elke mindfulness les hebben we het ook uitgebreid gehad over het nare gevoel in mijn borst. Door het hier veel over te hebben zijn we erachter gekomen dat ik dit eigenlijk liever gewoon negeer, maar dan vooral op momenten dat ik me goed voel. Het doel is om dit gevoel, als het opkomt, gewoon toe te laten zodat ik er goed mee om leer gaan, maar als ik me goed voel wil ik niet dat dit ertussen komt en daarom probeer ik het ook niet. Janco heeft al een paar keer gezegd dat dit echt beter wordt als ik het maar toelaat, maar ik heb die stap nog niet goed durven zetten. Toch was er wel enige vooruitgang met het gevoel: ook al wil ik het op goede momenten niet toelaten, op momenten dat ik me al naar voel lukt het me veel beter om met mindfulness technieken naar het gevoel toe te gaan. Als ik het druk heb en veel stress heb door studie, kan het voor mijn gevoel toch al niet erger (dat klinkt wel heel dramatisch zo!) dus dan heb ik veel minder moeite om het toe te laten.

Het gevoel verpest dan niet hoe ik me voel en is gewoon bij de rest aanwezig. Wat het bijzondere hieraan is, is dat ik op deze momenten eigenlijk wel goed door heb dat het klopt wat Janco zegt: de mindfulness maakt door de bewustwording het gevoel eerst erger, maar daarna wordt het echt beter. Op de stressmomenten waar ik het net over had, voel ik dat nare gevoel namelijk wel, maar ik heb er dan geen (extra) last van. Het gevoel kan dus gewoon bestaan als ik het erg druk heb zonder dat ik me hier vervelender door ga voelen. Ik wil dus echt gaan proberen om het ook toe te laten als ik me goed voel, maar ik denk dat dat nog wel even wat tijd en oefening met de mindfulness technieken gaat kosten. Er is in ieder geval enige verbetering!

Deze mindfulness les was alweer de laatste les van de cursus, en zoals ik in het begin al zei, is het heel snel gegaan. Hoewel ik het lastig vond altijd goed de huiswerkopdrachten te doen (vooral als er meer tijd tussen de lessen zit), heb ik het gevoel dat ik er wel veel van heb opgestoken. Ik heb nog wel piekergedachten, maar vind het tegenwoordig veel makkelijker om met behulp van de mindfulness technieken uit die gedachten weg te komen. Hiervoor gebruik ik de ruime aandacht die we hebben geleerd, waardoor ik me in plaats van op de gedachten te focussen, meer andere prikkels binnen laat, zoals geur en geluid en gevoel. Natuurlijk ben ik er nog niet en moet ik blijven oefenen, maar volgens mij heeft de cursus me goed op weg geholpen! Het feit dat de cursus je dingen leert die je door oefening voor de rest van je leven steeds beter kunt toe passen geeft mij het vertrouwen dat de mindfulness na afloop van de cursus niet alleen blijft hangen maar alleen maar beter zal worden.

Hieronder een filmpje om de juiste ademhaling te leren:

Alternative Text